|
Yazar Servet YÜKSEL servety@t-online.de
|
Zaman sanki koşa koşa yorulmuş,
Geceler ne kadar uzunmuş meğer.
Artık deli gönül susmuş, durulmuş,
Hayatın mayası hüzünmüş meğer.
Baktığım aynalar bile solmakta,
Gün ışığı olsun dost çehrenizde,
En hırçın rüzgârlar bizi bulmakta,
Gel yelken aç duvardaki denizde.
Sessizce geçerken baharlar, yazlar,
Bizden yana uğramadı saâdet,
Şımarık oğullar, o nazlı kızlar,
Dudaklarda bir isimden ibaret.
Sana, bana küskün ihtiyarların,
Gözlerinde en mânâlı kördüğüm.
Haberi gelmeden bir dosta varın,
Yastıkta gözyaşı, yorganda ölüm...
|
