Zannetme ki cevr etmeyi, emr etmeyi bilmez,
Ağyârın elinden yarılan başta o vardır...

Kirpikleri ok gamzesi ok, sîne hedeftir,
Tüm okları uşşâka atan kaşta o vardır...

Hor görme sakın mûru, Süleymân’a suâl et,
Bir orduya yetmez sayılan aşta o vardır...

Dil derdini âşık iletir yârine elbet,
Esrârını paylaştığı sırdaşta o vardır...

Menzîle ulaşmaz diye kervânı bırakma,
Kervanda o var yoldaki yoldaşta o vardır...

Hem nefsini baş tâcı eden gaflete rehber,
Hem nefsini alt ettiğin uğraşta o vardır...

Zindandaki rü’yâda Züleyhâ’da Aziz’de,
Yâkûb ile Yûsuf’la karındaşta o vardır...

Cânânını ağyâra bırakmaz Seferî hiç,
Can nakdini sarf etmede en başta o vardır...

Vezni: mef’ûlü / mefâîlü / mefâîlü / feûlün

07 Nisan 2002, Göztepe Kampüsü