Yıkılsın meclis-i rindan; ne Cem olsun, ne câm olsun!
Elimden çıktı cânânım, şarâb artık harâm olsun!

Garip bir âdemim ben, cennet-i kûyundan ayrıldım
Kolay hicran mıdır, lutfeyle gönder bir selâm olsun!

Ne lâyıktır ki sînem ayrılık nârıyla kavrulsun
Nigârım gülsün-eğlensin her an, ağyâra râm olsun!

Ne lâyıktır ki bülbüller kovulsun hep gülistandan
Gülün koynunda çıkmış hâra dâim ihtirâm olsun!

Niçin zülfün dökerler dilrübâlar böyle vech üzre
Ne lâyıktır ki bir gün görmeden Hârûn şâm olsun!

Vezni: mefâîlün / mefâîlün / mefâîlün / mefâîlün