Dost bildiğim deler benim bağrımı,
Gerçek dostu sevgi ile anarım.
Hiçbir ilâç dindirmiyor ağrımı,
Deva bulmaz yara gibi kanarım.

Sakındıkça her budaktan gözümü,
Çürüttüler gül kokulu özümü,
Öz evlâdım dinlemezse sözümü,
Eli değil ben kendimi kınarım.

Çatal kazık yere çaksan batmıyor,
Gözyaşımla maya çalsam tutmuyor,
Bu düzene benim aklım yatmıyor,
Kurutuldu kaç asırlık çınarım.

Duygularım birbiriyle çatışır,
Dertli gönlüm bilmem nasıl yatışır,
Hayal kursam umutlarım tutuşur,
Çölde kalmış Mecnun gibi yanarım.