Yad elinde çiğnenirken şeref, şan,
Türk’ün Türk’e adâvete hakkı yok.
Her işimiz başlanırken sıfırdan
Türk’ün Türk’e adâvete hakkı yok.

Dayak olsun bugün gerek sol sağa,
Bu vahdetten yurdumuza gün doğa.
Bütün millet dönmeliyken yumruğa,
Türk’ün Türk’e adâvete hakkı yok.

Tarih bizi imtihana çekerken,
İmdat umar hepimizden bu vatan,
Dünya da hak sesimize kâr iken;
Türk’ün Türk’e adâvete hakkı yok.

Ne çok imiş bu toprağa göz diken!
Baka baka gözümüze mil çeken...
Düşmanımız dostumuzdan çok iken;
Türk’ün Türk’e adâvete hakkı yok.

Sînesini yarmalıyız zulmetin,
Bu amaca gittiğimiz yol çetin,
Her gün nice şehid veren milletin
Birbiriyle adâvete hakkı yok..

adâvet: Düşmanlık. dayak: Dayanak. kâr: Sağır.
1992