|
Yazar GÜNBEYLİ (Mahmut TOPBAŞLI)
|
|
İsimsiz hasretlerle üşür güvercin,
Bakışları suya değer ceylânın.
Benim türkülerim bu sevda için...
Sevdalar gönülde ateşten hevenk,
Can rengi mutluluk billûr kadehte.
Sazımdan dökülen işte bu âhenk...
Gülden ibrişimler yürekte kement,
Yunusça bir türkü başlar ufukta,
Sevgi ırmağında yıkanır nefret... Gül rengi iklime döner de şafak,
Dizilir gün boyu en saf arzular.
Vuslat duygularım alnım gibi ak... Ümit mendiliyle silinir yaşlar,
İsyanı tanımaz sabır bulutu.
Biter Günbeyli’de nice savaşlar. Benim türkülerim bu sevda için. |
Günümüzde inançla problemi olan okumuş-yazmış insanların pek çoğunu hataya düşüren bir husus var:
Ramazan-ı Şerif’in 26’sıydı. Cuma sabahıydı. Hazret-i Peygamber’in cennet bahçesinde sabah namazı için saf tuttuk. Aşk kafilelerinin sıra sıra dizilişi ile fecrin nurlu ufukları iç içe kaynaşmıştı. Ruhlar meleklerle sohbet hâlindeydi. Kimi gönüller de hakikî dost ile. 
İlim, fikir ve sanat insan zihninin mahsulüdür. Dolayısıyla insandan ve onun dünyasından ayrı mütalâa edilemez. İnsanın zihin ve gönül dünyası ne kadar âhenkli ise verdiği mahsuller de o kadar âhenk içinde olur. Zihin ve gönlü karmaşa içinde olanların iç yüzleri ürettiklerine de akseder. 
Hac, pek çok ilâhî hâdisenin ve imtihanın yaşandığı bir ziyaret... Haccın çok kerâmetleri, çok hikmetleri var. Lâkin insan; o kalabalıkta, hercümerç içinde, kendisine nasip olan büyük nimetin farkına yeterince varamıyor. Bu da haccın apayrı bir imtihanı... Milyonlarca yüreğin orada nice duaları, nice dilekleri ve nice niyetleri var. Herkesin bu yolda yaşadığı hikmetli hâdiseler var. Benim de hac ile ilgili enteresan hâtıralarım ve şahidi olduğum fevkalâde hâdiseler var. Faydası olur ümidiyle anlatmayı arzu ediyorum.