|
Tutuştu bu akşam içimde yine,
Yıllardır kavuran kordu hasretin...
Ne zaman erecek elim eline,
Tükendim beni çok yordu hasretin...
Sermiştim gönlümü bastığın yere,
Yıkıldım yaslandım, yorgun dünlere,
Vuslat saatini gelmez günlere,
Senin ellerinle kurdu hasretin...
Arzular, emeller, hülyalar geçti,
Gönlümden Şirinler, Leylâlar geçti,
Başımdan bin türlü sevdalar geçti,
İçimde dağ gibi durdu hasretin...
Aşkın lisanıyla anlattım sana,
Gönlümün derdini; gel anlasana,
Çoktan unutturdu bir tanem bana,
Sılayı, yuvayı, yurdu hasretin...
Sevda oklarına gerili yaydım,
Binlerin içinde bir seni saydım,
Dağlara baş eğmez bir deli çaydım,
Önünde boynumu burdu hasretin...
Geceler bin ümit ekip geçti de,
Günler kılıçları çekip geçti de,
Kurşunlar yanımdan sekip geçti de,
Beni tam buramdan vurdu hasretin...
|
Yaklaşmak ister insan. 
KUVVE-İ GADABİYYE
İlim, fikir ve sanat insan zihninin mahsulüdür. Dolayısıyla insandan ve onun dünyasından ayrı mütalâa edilemez. İnsanın zihin ve gönül dünyası ne kadar âhenkli ise verdiği mahsuller de o kadar âhenk içinde olur. Zihin ve gönlü karmaşa içinde olanların iç yüzleri ürettiklerine de akseder. 
Hac, pek çok ilâhî hâdisenin ve imtihanın yaşandığı bir ziyaret... Haccın çok kerâmetleri, çok hikmetleri var. Lâkin insan; o kalabalıkta, hercümerç içinde, kendisine nasip olan büyük nimetin farkına yeterince varamıyor. Bu da haccın apayrı bir imtihanı... Milyonlarca yüreğin orada nice duaları, nice dilekleri ve nice niyetleri var. Herkesin bu yolda yaşadığı hikmetli hâdiseler var. Benim de hac ile ilgili enteresan hâtıralarım ve şahidi olduğum fevkalâde hâdiseler var. Faydası olur ümidiyle anlatmayı arzu ediyorum.