|
Gelmişti ecel... İşte melekler, yüce ruhlar,
Bir rûh ile son ufka berâber uçacaklar!.. Düşsün diye dünyâ elinin vurduğu renkler,
Çırpındı kanatlar gibi ruh, tenle berâber.
Gözler mi görür, kalp mi duyar? Üfleniyor sûr!..
«Yâsin»de huzur, «Mülk»te temâşâ ile mesrur...
«Feth»in sesi gönlünde fütûhât ile çınlar;
Elden ele, dilden dile «mîsâk»ı hatırlar.
Rûh istemez artık teni mâmur ve mücessem;
Uçmakta semâlarda melekler ile hemdem...
Bir kāfile ervâh ile seyrâna giderler,
Memnun, mütebessim, yücelerden el ederler.
Pîr aşkına yıllarca nefeslerle demiş; «Hû!»
Allâh ile mevcûd olup Allâh’a gidiş bu... Binlerce nefesten ise zincirleri rûhun
Son halkayı Rabbim, açıver, can kuşu uçsun!.. Ardında kalanlar idi mahzun ve mükedder,
Yâr semtine, yârâna visâl emrini bekler.
Lâhût ilinin bâbına: «Hû Hû!..» diye el vur,
Bilmez misin ey dil, ne ki var cümlesi yoktur!
Senden Sana memdud kaderin çizgisi Rabbim,
Kurtar kulu, bir cân ise ten vergisi, Rabbim!. Vezni: mef’ûlü / mefâîlü / mefâîlü / feûlün -Kenan GÜRSOY’a- |
Sene 1921. Yahya Kemal tedavi maksadıyla Sofya’dadır. O günlerde Bulgarların millî şairlerinden, Türk düşmanlığıyla bilinen Vazov ölür. Cenazesine Türkler de katılacaktır. Yahya Kemal vatana döndükten sonra yazdığı intibâları içerisinde bu cenazeden bir sahne aktarır: 
KUVVE-İ AKLİYYE 
Tanınmış tezkirecilerimizden Latîfî (ö. 1582), bilge kişilere göre şairlerin vehbî ve kesbî olmak üzere iki kısma ayrıldığını söyler. Allah vergisi şairlik kabiliyeti olanlar vehbî, çalışmayla sonradan kazananlar kesbîdir. Bunların arasında sahte altınla altın, billûrla gevher, sihirle mûcize arasındaki kadar büyük fark vardır. Vehbî şair, yeteneğiyle söyler; kesbî şair ise taklit ve inceleme ile söyler. Büyük şiir münekkidi Latîfî bunlar arasındaki farkı da şuna benzetir: Vehbî şiir, cazibe ve güzelliği olan bir dilber; kesbî şiir ise iri gözlü, donuk, cazibe ve albenisi olmayan sade yüzlü bir güzeldir.1 
İnsan; gördüğünü, bildiğini, yaşadığını anlatır. Görmediği, bilmediği, en önemlisi yaşamadığı şeyleri ise gerçek bir şekilde anlatamaz, nazariyatta kalır. Kulaktan dolma malûmatı kuru kuru aktarır.