Halk içinde mûteber bir nesne yok devlet gibi,
Olmaya devlet cihanda, bir nefes sıhhat gibi.
Saltanat dedikleri ancak cihan kavgāsıdır,
Olmaya baht u saâdet dünyada vahdet gibi.
        Kanunî Sultan Süleyman (Muhibbî)

Geçtiğimiz aylarda bir bilgisayar firmasının yönetim kurulu başkanı kanser sebebiyle 56 yaşında hayata gözlerini yumdu. Ancak her gün binlerce insanın fânî hayata vedâ ettiği bir dünyada bu ölümün de sıradan bir hâdise olarak görülmesi beklenirken tahmin edilenden daha büyük bir gürültü koptu.

Günlerce haberlerde, hayranlarının onun bu erken ölümüne nasıl sitem ettiğinden bahsedildi. Kitabını satın almak için kuyruğa girenler, arkasından hâtıra mesajı yazmaya koşanlar... Cenazenin arkasından söylenmesi âdet olan sözlerden çok, neredeyse bir çeşit modern tapınmaya dönüşen bir dil gelişiverdi.

Kılığı-kıyafeti, saçı-başı hırpanîlikten dökülen bir genç, yanındaki arkadaşına hararetli hararetli anlatıyormuş:

“–Dört kere girdim, üniversite imtihanına! Bir türlü kazanamadım! Sonunda gideceğim Amerika’ya!.. O olacak!”

Arkadaşı; «Ne olacak?» diye mânâlı mânâlı bakarken, bizimki yapıştırmış:

“–Ya işte böyle böyle beyin göçü oluyor!..”

Beyin göçünü yanlış anlamış bir misal... Daha da yanlış anlayan misallerimiz de var!.. Hanımlarının dırdırına dayanamayıp öbür tarafı boylayan beylerin durumuna da «bey’in göçü» denebilirmiş!