Söz; salt bir veya birkaç heceden oluşan, anlamı olan ses birliği değildir elbet. Kâinat yaratılmadan önce de söz vardı. Yaratan; «Ol!» dedi; toprak oldu, su oldu, hava oldu, ışık oldu, renk oldu. Sonra insan yaratıldı. Allah, yarattığı insana en büyük hediye olarak da sözü bahşetti. Söz, insanı diğer bütün yaratılanlardan ayıran ona, eşref-i mahlûkat unvanı kazandıran, kelâm sıfatının insanda tecellîsidir.

Milletin fertleri arasındaki hissiyat birliği ve dayanışma, devletin «ebed müddet» devamını mümkün kılan içtimaî bir zarurettir. Bu noktaya temas bâbında; Nurettin TOPÇU; «Cemaat; insan vücutlarının topluluğu değil, ruhların birlik içinde toplanmasıdır.» der. Mevlânâ Hazretleri de; “Aynı dili konuşanlar değil, aynı duyguları paylaşanlar anlaşır.” sözüyle, içtimaî bütünlüğün mayasını tebarüz ettirir. Fertler arasındaki duygu birliği o kadar önemlidir ki; tarih, bendine sığmayan nice devletlerin, içlerine düşen fitne ateşiyle nasıl kavrulup perişan olduklarının sayısız misalleriyle doludur.

Dünyada her nimetin taksimatında herkesin ezelî nasibine göre farklılıklar gözetilmiş. Kimine fazla, kimine az... Kimi sıhhatli, kimi malûl… Kimi zengin, kimi fakir… Kimi dağda, kimi bağda…

İlâhî taksim böyle.

Bu taksimin altında elbette iki yönlü derin bir imtihan sırrı var.

En güzel kıyafetleriyle o gün hatırlanmayı bekleyen sevgililer, nişanlılar, yeni evliler hattâ eski evliler vardır. Hepsi de 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nü kendilerinin hatırlanmaları için seçilmiş bir gün olarak düşünürler!

İnci ve mercan, denizlerin derinliklerindedir. Karada da madenler derinliklerde kendilerini ele geçirecek gayret sahiplerini beklerler.

İnsanın eğitiminde de bu derinlik büyük önem arz eder. Eğittiğiniz kişinin derûnuna, kalbinin derinliklerine inmez, oraya muhabbet tohumları atmazsanız sadece zahiren formasyon verebilirsiniz fakat köklü bir eğitim elde edemezsiniz.